Βιβλίο επισκεπτών»ΣΧΕΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ (28-03-2000)

Δελτίο Παραγγελίας

Ποσότητα:
Η Παραγγελία μου
Τιμή:0.00
Εκτύπωση

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ
Όνειρο μου η δημιουργία κέντρου πολιτιστικής κληρονομιάς

Ο Δημήτρης Δεμερτζής γέννημα θρέμμα της Επάνω Σκάλας, παιδί φτωχής οικογένειας έτρεφε από μικρός λατρεία και θαυμασμό για τα περίτεχνα παλαιά αντικείμενα. Δεν του άρεσε για παράδειγμα η φθηνή τενεκεδένια λάμπα του σπιτιού τους και ονειρευόταν εκείνες που είχαν σμάλτο, χρυσό και οπαλίνα. Αν και μαθητής της τεχνικής σχολής ακόμα πουλούσε μπουκάλες πετρογκάζ και από τα λεφτά που κέρδιζε αγόραζε οτιδήποτε παλιό: φωτογραφίες, νομίσματα και πολλά άλλα που τα αποθήκευε αν και δεχόταν την καθημερινή γκρίνια των γονιών του εκείνος πίστευε ότι οι ενέργειες του αυτές είχαν πολιτιστικές προεκτάσεις.

ΠΛΟΥΤΟΣ ΠΟΥ ΧΑΝΕΤΑΙ

"Η δουλειά που κάνω με συναρπάζει  τονίζει ο Δ. Δε¬μερτζής, βλέπω τον πλούτο που έχουμε και δυστυχώς χάνεται γι αυτό θέλω να διασωθεί. Ύστερα από 74 διαφορετικά επαγγέλματα έχω την οικονομική δυνατότητα να δημιουργήσω ένα χώρο μελέτης των παλαιών αντικειμένων ώστε οι νεώτερες γενιές να μελετήσουν τη δική μας καθημερινότητα. Η επιχείρηση μου είναι μονοπωλιακή σ' όλη την Ελλάδα με ένα φανταστικό αριθμό αντικειμένων. Μια επιχείρηση που ξεκινά από την συλλογή, επισκευή και συντήρηση τους με εξειδικευμένο προσωπικό και τοποθέτηση τους σε χώρους με στυλ. Ξεκίνησα σαν χόμπι και μετά ήρθε το εμπόριο με σκοπό να βγάλω χρήματα για τη δημιουργία του "κέντρου μελέτης της καθημερινής ζωής" τα τελευταία 300 χρόνια. Άποψη μου είναι ότι ο πλούτος που έχουμε δεν πρέπει να χαθεί. Τα παλιά έπιπλα, τα σιδερένια κρεβάτια, οι σκαλιστές κασέλες πρέπει να ξαναμπούν στα σπίτια μας.
 Πολλοί λένε "το πετώ γιατί δεν ταιριάζει στο σπίτι μου". Πιστεύω ότι δεν είναι θέμα αισθητικής αλλά θέμα ιστορίας και ταυτότητας. Εγώ συντηρώ όλα αυτά και τα ξαναβάζω στα σπίτια γιατί πιστεύω ότι ο καναπές π.χ. του παππού έχει πολλές αναμνήσεις να σου προσφέρει ενώ ένας καινούργιος καναπές γεμάτος χημικά υλικά δεν σου προσφέρει τίποτα". Αντικείμενα αξίας δεν είναι τα σκρίνια και οι πορσελάνες των αρχοντάδων αλλά είναι και τα πλουμιά και οι μαστραπάδες των φτωχών που μπορεί να μην έχουν σκάλισμα είναι όμως φτιαγμένα με μεράκι. Για μένα με¬τράει ο χρόνος που πέρασε και η μαστοριά που έβαλε κάποιος σ' αυτό που δημιούργησε. Να γιατί πιστεύω ότι από τα αντικείμενα που συλλέγω βγαίνει προς τα έξω ένα μεγάλο μέρος της πολιτιστικής ιστορίας του τόπου που είναι άγνωστο στους περισσότερους".

ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ

"Τα πράγματα που έχω στο παλαιοπωλείο μου στα Ταμπακαριά   θα   προσθέσει,
"κάποιοι τα πέταξαν στα σκουπίδια ως άχρηστα. Εγώ τα μαζεύω γιατί πιστεύω ότι είναι πολύ χρήσιμα γιατί μέσα από αυτό καταγράφω την ιστορία ενός παλιού σπιτιού. Αν αναλογιστούμε ότι ο μέσος άνθρωπος στην καθημερινή του ζωή χρησιμοποιεί 30 - 40 αντικείμενα μπορείτε να μου πείτε τι τα θέλουμε τα υπόλοιπα. Θα μου πείτε για διακόσμηση, για στόλισμα. Γι' αυτό κάναμε μια βουτιά στον υπερκαταναλωτισμό. Έχουμε ένα σπίτι 100 τ.μ. και θέλουμε άλλο με 200 τ.μ για να βάζουμε τα πράγματα που δεν χρειαζόμαστε. Να γιατί πετάμε το χθες στα σκουπίδια. Να γιατί πετάμε τον πολιτισμό χωρίς καμία αξιολόγηση.
Όσες χωματερές και να χουμε όπως πάμε δεν θα μας  φθάσουν. Τα σκουπίδια είναι τα μεταλλικά του μέλλοντος. Συγχαίρω την πρωτοβουλία του Πανεπιστημίου Αιγαίου για ταξινόμηση των σκουπιδιών σε χώμα, οργανικά, μέταλλα, γυαλιά, ξύλα, χαρτικά, όλα χωριστά".

ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΛΕΤΗΣ

Τέλος ο Δημήτρης Δεμερτζής αναφέρεται στο μεγάλο του όνειρο να δημιουργήσει ένα κέντρο μελέτης, ταξινομώντας όλο το υλικό που έχει στην κατοχή του, για να διασώσει, την καθημερινή πολιτιστική κληρονομιά του τόπου. Όπως υπογραμμίζει ο ίδιος, θέλει το κέντρο αυτό να είναι προσιτό στον καθένα, που θέλει να συλλέξει στοιχεία για την ιστορία του νησιού. Κλείνοντας την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του, θα δηλώσει "φύλακας της πολιτιστικής κληρονομιάς, που θέλει να γίνει κτήμα όλων των Μυτιληνιών".